Ey tek ebedi olan dünyada her canlı varlığın yöneldiği ölüm, sende dinlenir bizim ruhtan yoksun varlığımız, hoşnut değil,ama kurtulmuş eski acıdan.Götürüyor bilinmeze bu ağır düşünce bizi karmakarışık akıldaki koyu bir gece...
bembeyaz bir tebeşirle çizdiğim kalbin hayli geç kalan sahibi _______________ nereye uçarlardı martılar yağmurlar yağınca ? bilmediğimden belki … su ne zaman kırılırdı ayazda ? düşünmediğim için...
Ağzımın kıyısında yara gibisin. Azıcık gülsem kan, gülmesem koca bir hüzün... Nerden, neresinden başlasam anlatmaya... Acılarından mı, acılarımdan mı... Yoksa yalnızlığımızdan mı? Aslında ne...
Başkaları sorduğunda onlara ne kadar harika, ne kadar muhteşem, ne kadar olağan üstü olduğuna dair verecek onlarca cevabın var biliyorum. Bir kez daha aynı sözleri...
Hayat Bir Kez Olsun Eğilip Öpsün Alnımızdan... İçimde müthiş bir yaşama isteği var... Kırıldıkça, yaralandıkça, boğuldukça artan bir yaşama isteği... Her gün yeniden, ama ilk...
Hayat Bir Kez Olsun Eğilip Öpsün Alnımızdan... İçimde müthiş bir yaşama isteği var... Kırıldıkça, yaralandıkça, boğuldukça artan bir yaşama isteği... Her gün yeniden, ama ilk...