16/8/2009 - Yaşamın Üzerine Sayıklamalar...
Kaç aşk ve kaç aci sevinç içinde anılır Kaç yokluk bir sarılış hayali içinde dinebilir Ki sarıldığım sadece o tatlı gecelerden kalan emanetlerdir Sevdiğini bildiğim şarkılar dinliyorum durmadan Yüreğin titrerse eğer bir nota akışında Anla ki o şarkı sana yazılan sevdamdır Her şairin dilindeki şiir Her bestekarın avuçlarındaki nota denizi sanadır Ne varsa aşka dair benden sana yazılır Benden sana söylenir Seni her anış ruhumuzun ve tenimizin yangınıdır Sen yatağısın dokunuşlarımın Ve yastığısın öpüşlerimin Gecenin konukluğu sanadır Ve ayışığının aydınlatma sevinci sana dairdir Ve ne varsa gök kubbesinde Ve karanlıkta ve aydınlıkta ne varsa bulduğum Hepsi senin anlamına dairdir Çinin bilinmezliklerinden ipek yoluna Her yük kervanında Ve her baharat tanesinde İpeğin yürek çelen yumuşaklığındasın Seni taşır herkes sonsuz kervanla Ve hepsinin yolculuğu banadır Ya gözlerinden bir ışık düşmüştür Kumaşa ilmik olmuştur Ya sesinden bir hece yankılanmıştır Yemeğime tuz olacaktir Ya da uykundan bir rüya yayılmıştır rüzgara Çayıma şeker olacaktir Özlüyorum evet seni Düpedüz yangınlar içinde Ve bu yüzden ayrılık şiirleri okuyorum durmadan Hüzne dair ne varsa topluyorum etrafıma Bir yerden kulağına çalınırsa eğer bir sevdalı fısıltı Yanık bir kemanın yayında O çağıldıyan benim sesim Seni söylüyorum hüzünkar bir coşkuda Çünkü ayrılığın da coşkundur sevgili Ayrılığın da tutkudur bana Eski mısırdan çıkıp bugüne yayılan tarihtesin Ben dikmedim ki piramitleri Saklamadım mi sevdamızın gizini içlerine Kaç yeraltı şehri inşa ettim de Eleleğimize göz değmesin diye Sığınmadık mı kimsesizliğe Ve sonra firavunların zulmünden dolayı Sadece senin bir gözyaşın döküldü diye Ayak topuğuna küçücük bir diken battı diye Musanın sopasından kızıl kan akmadı mı Nilin yüzeyine yansıyan ışık üstüne Nilin ışığının kutsallığına ibadet etmedi mi gökler İşte bendim o
Aşkın ışığına kosan pervane gibi yani Başı tenine secdeye gelen Islanmadım mı teninden ruhuna coşan akışınla Kaç sevda gecesinde Kaç alem yarattık biz sevişmelerin koynunda Çöl sıcağında bir damla su neyse Öyledir canım kirpiğinin değmesi tenime Hiç bir yokluk ve sensizlik yok etmedi seni Yüreğimde yaşıyor sevdan Kocaman bir huzur ormanı gibi Bak gölgenin altındaki yanan güneşe Seni gör istersen her yansımada Gölgenin ne hükmü kalır artık Ağacın ve ormanın Seni anışlarda yanan bu ruhum Böylesine uçuşmuşken enginlere Şimdi hangi okyanus sığar beni Hangi pınar doyurabilir sussuzluğumu Açlığım güzelliginden başlar haykırışa Açlığım senin ruhundaki mana kadar büyük Öyleyse bir sen dindirebilirsin özlemlerimi Yokluğundan sonra benimki yokluktan daha çok Ben anlamsızlığın pençesindeyim Hiçim yani.. çünkü cehennemlerdeyim....
Gassan SATAR Kaç aşk ve kaç aci sevinç içinde anılır Kaç yokluk bir sarılış hayali içinde dinebilir Ki sarıldığım sadece o tatlı gecelerden kalan emanetlerdir Sevdiğini bildiğim şarkılar dinliyorum durmadan Yüreğin titrerse eğer bir nota akışında Anla ki o şarkı sana yazılan sevdamdır Her şairin dilindeki şiir Her bestekarın avuçlarındaki nota denizi sanadır Ne varsa aşka dair benden sana yazılır Benden sana söylenir Seni her anış ruhumuzun ve tenimizin yangınıdır Sen yatağısın dokunuşlarımın Ve yastığısın öpüşlerimin Gecenin konukluğu sanadır Ve ayışığının aydınlatma sevinci sana dairdir Ve ne varsa gök kubbesinde Ve karanlıkta ve aydınlıkta ne varsa bulduğum Hepsi senin anlamına dairdir Çinin bilinmezliklerinden ipek yoluna Her yük kervanında Ve her baharat tanesinde İpeğin yürek çelen yumuşaklığındasın Seni taşır herkes sonsuz kervanla Ve hepsinin yolculuğu banadır Ya gözlerinden bir ışık düşmüştür Kumaşa ilmik olmuştur Ya sesinden bir hece yankılanmıştır Yemeğime tuz olacaktir Ya da uykundan bir rüya yayılmıştır rüzgara Çayıma şeker olacaktir Özlüyorum evet seni Düpedüz yangınlar içinde Ve bu yüzden ayrılık şiirleri okuyorum durmadan Hüzne dair ne varsa topluyorum etrafıma Bir yerden kulağına çalınırsa eğer bir sevdalı fısıltı Yanık bir kemanın yayında O çağıldıyan benim sesim Seni söylüyorum hüzünkar bir coşkuda Çünkü ayrılığın da coşkundur sevgili Ayrılığın da tutkudur bana Eski mısırdan çıkıp bugüne yayılan tarihtesin Ben dikmedim ki piramitleri Saklamadım mi sevdamızın gizini içlerine Kaç yeraltı şehri inşa ettim de Eleleğimize göz değmesin diye Sığınmadık mı kimsesizliğe Ve sonra firavunların zulmünden dolayı Sadece senin bir gözyaşın döküldü diye Ayak topuğuna küçücük bir diken battı diye Musanın sopasından kızıl kan akmadı mı Nilin yüzeyine yansıyan ışık üstüne Nilin ışığının kutsallığına ibadet etmedi mi gökler İşte bendim o
Aşkın ışığına kosan pervane gibi yani Başı tenine secdeye gelen Islanmadım mı teninden ruhuna coşan akışınla Kaç sevda gecesinde Kaç alem yarattık biz sevişmelerin koynunda Çöl sıcağında bir damla su neyse Öyledir canım kirpiğinin değmesi tenime Hiç bir yokluk ve sensizlik yok etmedi seni Yüreğimde yaşıyor sevdan Kocaman bir huzur ormanı gibi Bak gölgenin altındaki yanan güneşe Seni gör istersen her yansımada Gölgenin ne hükmü kalır artık Ağacın ve ormanın Seni anışlarda yanan bu ruhum Böylesine uçuşmuşken enginlere Şimdi hangi okyanus sığar beni Hangi pınar doyurabilir sussuzluğumu Açlığım güzelliginden başlar haykırışa Açlığım senin ruhundaki mana kadar büyük Öyleyse bir sen dindirebilirsin özlemlerimi Yokluğundan sonra benimki yokluktan daha çok Ben anlamsızlığın pençesindeyim Hiçim yani.. çünkü cehennemlerdeyim....
Gassan SATAR
| 
